Fot. 1. Dławiki, przepusty i akcesoria. Fot.: SPELSBERG
W zakresie przepustów warto wspomnieć o tulejkach amortyzujących wykonanych ze stali węglowej z powłoką cynkową lub z gumy. Mają one za zadanie amortyzowanie i wyciszanie przejść przez obudowę. Oprócz tego niejednokrotnie zastosowanie znajdują gumowe przelotki kablowe, przy czym niektóre wersje mają podwyższoną odporność na działanie wysokiej temperatury (do 130°C). Przepusty kablowe dostępne są również w wersji kątowej (do 45°C). W niektórych modelach temperatura pracy ciągłej wynosi 150°C, natomiast dzięki uchylnym skrzydłom mogą być użyte kable o różnych kształtach i rozmiarach.
Fot. 2. Dławiki metalowe. Fot.: ASTAT
W nowoczesnych dławikach stawia
się na konstrukcje zapewniające wysoki
stopień ochrony miejsca wprowadzenia
przewodu. Za standard w zakresie
uszczelnień dławików należy uznać zacisk
gwintowany. Istotną rolę odgrywa jednolity
korpus z materiału sprężystego. Ukształtowanie
obudowy pozwala na wciśnięcie
w otwór korpusu, wypychając membranę zaślepiającą.
Ważną cechą dławików jest łatwy
montaż i demontaż niewymagający używania
narzędzi, przy czym należy zwrócić uwagę
na niewielką wysokość przepustu.
Na etapie wyboru dławnicy kablowej uwzględnia
się przede wszystkim materiał wykonania.
Elementy z tworzywa sztucznego znajdują zastosowanie
w miejscach, w których występują
prądy indukcyjne o dużych wartościach, ale
przy braku zagrożenia wystąpienia gwałtownego
wzrostu temperatury i uszkodzeń mechanicznych.
W dławikach z tworzyw sztucznych
wykorzystuje się gwinty PG lub metryczne.
Kluczowe miejsce w konstrukcji dławika zajmuje
odpowiednia wytrzymałość przejścia
kablowego i rozwiązania zapewniające wysoki
poziom szczelności. Oprócz tego ważne jest
odciążenie oraz zabezpieczenie przed przekręceniem.
Pierścień uszczelniający najczęściej
wykonuje się z polichloroprenu/kauczuku
nitrylowego. Niejednokrotnie zastosowanie
znajduje natryskowa uszczelka na króćcu pośrednim,
przez co nie ma potrzeby używania
pierścieni do uszczelniania gwintów.
Tam, gdzie mogą wystąpić uszkodzenia mechaniczne,
sprawdzą się dławiki metalowe,
a w miejscach o trudnych warunkach eksploatacyjnych
bardzo często stosowane są dławiki
z mosiądzu. Elementy tego typu cechuje duża
powierzchnia zaciskowa oraz wysoki poziom
ochrony przed wyrwaniem przewodu. Niektóre
dławiki mają konstrukcję z rozszerzonym
wejściem i obejmą. Odpowiednie dławiki
znajdują zastosowanie w aplikacjach wymagających
ochrony przeciwpyłowej. W wielu
branżach przemysłu sprawdzą się dławiki
odporne na działanie substancji chemicznych.
Interesujące rozwiązanie stanowią dławiki
dzielone. Dzięki nim kabel może być
wprowadzony bez konieczności rozłączania
instalacji. Z kolei dławiki z odgiętką warto
zastosować w miejscach wymagających
ochrony przed zerwaniem żył. Chcąc wyeliminować
zaginanie przewodów, warto
zastosować zabezpieczenia spiralne.
Fot. 3. Dławiki kablowe metalowe. Fot.: AMATECH - AMABUD ELEKTROTECHNIKA
Dławnice rur ochronnych cechuje wysoki poziom
odporności na rozciąganie. Dzięki objęciu
przez dławnice karbowanego węża ochronnego
wokół całego obwodu zyskuje się optymalne
rozłożenie sił rozciągających wąż z jednoczesnym
zwiększeniem bezpieczeństwa instalacji.
Stopień ochrony dławnic tego typu to IP66/
IP68, natomiast w niektórych rozwiązaniach
wyższy stopień ochrony wykorzystuje się poprzez
nałożenie uszczelniającego pierścienia
na ostatni rowek węża ochronnego. Warto
wspomnieć o systemie łatwego zatrzaśnięcia
i odblokowania, co gwarantuje krótki czas
montażu/demontażu węża ochronnego. Wąż
jest zdejmowany bez użycia narzędzi poprzez
odblokowanie pierścienia wciskowego.
Dzięki odpowiednim oznaczeniom można
zidentyfi kować znamionową średnicę węża
ochronnego, z którym współpracuje dławnica.
Elementy tego typu są dostępne z gwintem
metrycznym, metalowym gwintem metrycznym,
gwintem PG oraz poliamidowym
gwintem stożkowym. Dławnice dostępne są
również w wersji kolankowej 90°.
Interesujące rozwiązanie stanowią rozdzielniki
montażowe w kształcie litery Y i T. Tym sposobem
zyskuje się łączenie trzech węży o różnej
średnicy, unikając małych promieni gięcia.
Dławnice wykonywane są z modyfi kowanego
poliamidu (PA6), natomiast zakres temperatur
pracy zazwyczaj wynosi od -30°C do 105°C.
Fot. 4. Podwójny wpust embranowy. Fot.: SPELSBERG
Specjalne dławnice produkuje się z myślą
o zastosowaniu w przemyśle spożywczym.
W elementach tego typu dzięki higienicznej
konstrukcji zapewniono dokładne mycie, natomiast
brak krawędzi i gładkie powierzchnie
zapobiegają gromadzeniu się płynów i rozwojowi
mikroorganizmów. Oprócz tego wyeliminowano
szczeliny oraz gwinty zewnętrzne.
Niektóre dławnice tego typu mają jaskrawą
barwę elementu uszczelniającego po to, aby
odróżniał się on od środków spożywczych.
Specjalne przepusty kablowe są oferowane
pod kątem montażu w złączach przemysłowych.
Oprócz tego bardzo często
stosuje się w nich krótki gwint przyłączeniowy
pozostawiający więcej przestrzeni
wewnątrz złącza przemysłowego. Ważne
są przy tym duże, zmienne zakresy zaciskania
przy optymalnym odciążeniu
przewodu.
Odpowiednie dławiki dobiera się do wprowadzania
kabli ekranowanych. Zapewniają
one kompatybilność elekromagnetyczną
przy uziemianiu ekranu z plecionki miedzianej
lub obwodu z taśmy miedzianej.
Dławiki bardzo często stosuje się jako kontynuowanie
połączenia ekranu przy niskiej
rezystancji styku ekranu.
Specjalne dławiki znajdują zastosowanie
w miejscach, w których może wystąpić mieszanina
wybuchowa – strefy EX. W takich
dławikach jako materiał wykonania niejednokrotnie
wykorzystuje się mosiądz, natomiast
zaciski wytwarzane są z poliamidu.
Zakres temperatury pracy wynosi -20ºC
– 95ºC, przy stopniu ochrony IP68.
Fot. 5. Przepust dzielony umożliwia wprowadzanie kabli zakończonych wtyczką. Fot.: ASTAT
Przeciwnakrętki pozwalają na mocowanie
dławików przez ścianki obudów, natomiast
zaślepki umożliwiają zamknięcie niewykorzystanych
otworów. Przydatne mogą okazać
się przejściówki pozwalające na korzystanie
z dławnic z mniejszymi gwintami niż istniejące
nagwintowane otwory. Dzięki wzmocnieniu
włóknem szklanym zapewniona jest stabilność
mechaniczna.
Jako akcesoria do dławnic kablowych niejednokrotnie
stosuje się rozszerzenia, które umożliwiają
korzystanie z dławnic z większymi
gwintami niż istniejące nagwintowane otwory.
Montaż elementu odbywa się przy użyciu klucza
płaskiego, a kołnierz pod klucz eliminuje
zarysowania obudowy podczas przykręcania.
Są też przejściówki z gwintu zewnętrznego PG
na wewnętrzny metryczny oraz elementy, które
dodatkowo uszczelniają przed wtargnięciem
zanieczyszczeń do wnętrza obudowy.
Niejednokrotnie montowane są podkładki
uszczelniające, które pozwalają zachować
stopień ochrony dławików kablowych przy
zapewnieniu ochrony mechanicznej. Oprócz
tego poziom szczelności można zachować
lub poprawić za pomocą specjalnych kitów
uszczelniających. Warto podkreślić, że w produktach
tego typu nie ma włókien, a elastyczność
jest zachowywana bardzo długo. Kity
powstają z polimerów i minerałów przy braku
halogenu, kwasu i silikonu. Istotny jest przy
tym niski poziom absorpcji wody, dobre właściwości
izolacyjne oraz możliwość stosowania
w niskich temperaturach, ale przy odporności
na działanie wysokich temperatur.
Akcesoria do dławików to również specjalne
płytki ochronne pozwalające szczelnie
zamknąć dławiki kablowe przed instalacją
kabla. Są one montowane wstępnie pomiędzy
nakrętkę mocującą przewód a uszczelkę.
Tym sposobem przy wprowadzaniu kabla nie
ma potrzeby wyjmowania płytki ze względu
na to, że są one przepchnięte kablem do wewnątrz.
Niejednokrotnie wykorzystywane są
również tuleje dociskowe wyposażone w odciążnik
poprzeczny działający centrycznie.
Fot. 6. Dławik do kabli ekranowanych. Fot.: ASTAT
W płytach podłogowych bardzo często przewiduje
się konstrukcję dwuczęściową, natomiast
otwory są dopasowane do określonych systemów
przepustowych. Dzięki płytom podłogowym
kable można wprowadzić niemal na całej
powierzchni podłogi szafy. Kable mogą być
zakończone nawet dużymi wtyczkami.
Ramy kołnierzowe wykorzystuje się w aplikacjach,
gdzie konieczne jest uszczelnienie
węży i kabli. Oprócz tego uwzględniane jest
mocowanie mechaniczne. Niejednokrotnie
zastosowanie znajdują przepusty zapewniające
ochronę węży spiralnych. Przydatne
rozwiązanie stanowi mocowanie ram przy
użyciu zatrzasku. Prefabrykowane wiązki
mogą być wprowadzane do obudowy pod
kątem 90°.
Fot. 7. Płyta przeprowadzająca. Fot.: ASTAT
Dzięki listwom przeprowadzającym zyskuje się stopień ochrony IP54. Uszczelka zewnętrzna zapewnia dokładne przyleganie przepustu do krawędzi otworu szafy. Kabel mający dowolną średnicę jest wprowadzany za pomocą modułu uszczelniającego, który zazwyczaj przybiera formę sześcianu z nacięciem o wysokim poziomie elastyczności. Listwę można łatwo dopasować do instalacji ze względu na zastosowanie modułów uszczelniających. Ważną cechą listew przeprowadzających jest konstrukcja dzielona, a więc montaż może objąć obudowy już istniejące. Moduł ma konstrukcję dwuczęściową, natomiast rama jest otwierana. To właśnie w ramie umieszcza się moduły uszczelniające. W niektórych aplikacjach zastosowanie znajdują ramy bazujące na podwójnym rzędzie modułów uszczelniających i dwóch typach ram. Takie rozwiązanie zapewnia montaż wielu przewodów bez zajmowania dużej powierzchni.
Przepusty kablowe nie tylko powinny zapewnić szczelność w miejscu wprowadzenia kabla, ale również mają zabezpieczać izolację przewodu przed przecięciem ostrymi krawędziami blaszanej obudowy urządzenia. Utrudniane jest przy tym, a nawet uniemożliwiane wyrwanie przewodu z wnętrza urządzenia. Oferowane na rynku przepusty kablowe wykonuje się z tworzyw sztucznych, gumy i metalu.
Damian Żabicki