testo 881 "Obrazy mówią więcej niż tysiąc słów"
Termografia (pomiar temperatury za pomocą kamery termowizyjnej) to pasywna, bezkontaktowa metoda pomiaru. Kamera termowizyjna pokazuje rozłożenie temperatury na powierzchni przedmiotu. Dlatego też kamera termowizyjna nie umożliwia spojrzenia do wewnątrz czy przez przedmiot.
Testo 875 i testo 881 charakteryzują sie wysoka rozdzielczością termiczna, dzięki czemu umożliwiają identyfikacje nawet najmniejszych różnic temperatur z najwyższą dokładnością. Zastosowana w nich technologia wymiennych obiektywów gwarantuje, że na wyświetlaczu kamery jest prezentowana wyłącznie właściwa część obrazu termowizyjnego. Wbudowany aparat cyfrowy pozwala na przygotowanie pełnej i kompleksowej dokumentacji pomiarów. Prezentacja wilgotności powierzchni, w celu szybkiego lokalizowania miejsc zagrożonych pojawieniem sie pleśni, to unikalne rozwiązanie dla potrzeb termografii budynków. Dodatkowo, dostarczane z kamerami oprogramowanie PC, umożliwia szybkie i łatwe przygotowanie profesjonalnych, wielostronicowych raportów termograficznych.
Zalety kamer termowizyjnych Testo :
Powierzchnia każdego materiału ma specyficzną emisyjność, na podstawie której określana jest ilość promieniowania podczerwonego emitowanego z danego materiału, które jest:
Kolor materiału nie ma zauważalnego wpływu na długie fale promieniowania podczerwonego emitowanego przez mierzony przedmiot podczas pomiaru temperatury za pomocą kamery termowizyjnej. Ciemne powierzchnie pochłaniają więcej krótkich fal promieniowania podczerwonego niż powierzchnie jasne i dlatego też szybciej się nagrzewają. Emitowane promieniowanie podczerwone zależy jednak od temperatury a nie od koloru powierzchni mierzonego przedmiotu. Grzejnik pomalowany na przykład na czarno emituje dokładnie taką samą ilość długich fal promieniowania podczerwonego jak grzejnik pomalowany na biało przy tej samej temperaturze.
Właściwości powierzchni mierzonego przedmiotu odgrywają kluczową rolę przy pomiarze temperatury za pomocą kamery termowizyjnej. Emisyjność powierzchni zależy od struktury powierzchni, zanieczyszczenia i powleczenia
Gładkie, błyszczące, odbijające i/lub wypolerowane powierzchnie mają na ogół nieco niższą emisyjność niż powierzchnie matowe, nierówne, szorstkie, zniszczone i/lub podrapane w przypadku tego samego materiału. Są to często odbicia kierunkowe od bardzo gładkich powierzchni
testo 875 Woda, śnieg i szron mają względnie wysoką emisyjność (ok. 0.85 < e < 0.96), dlatego też pomiar tych substancji nie stanowi na ogół problemu. Należy jednak pamiętać, że odczyt temperatury mierzonego przedmiotu może zostać zakłócony przez naturalne "powłoki" tego typu. Wilgoć chłodzi powierzchnię mierzonego przedmiotu podczas wyparowywania, a śnieg ma dobre właściwości izolacyjne. Szron na ogół nie tworzy szczelnej powierzchni, dlatego też emisyjność szronu, jak również emisyjność powierzchni znajdującej się pod nim muszą zostać wzięte pod uwagę podczas pomiaru. Zanieczyszczenie i ciała obce na powierzchni, zanieczyszczenia na powierzchni mierzonego przedmiotu, takie jak pył, sadza lub smar zwiększają na ogół emisyjność powierzchni. Dlatego też pomiar brudnych przedmiotów nie stanowi z reguły problemu. Kamera termowizyjna dokonuje jednak pomiaru temperatury powierzchni, tj. brudu, a nie dokładnej temperatury powierzchni mierzonego przedmiotu znajdującego się pod spodem.